بر اساس گزارش ها، برای ۱۳۰ هزار تن از باشندگان جوزجان، به طور مستقیم و غیر مستقیم از طریق قالین بافی زمینه کار فراهم گردیده است. به گفته مسئولان در این کارگاه ها شرکت کنندگان هم آموزش می بینند و هم برای شان معاش داده می شود. زرمینه یکتن از شرکت کنندگان این کارگاه می گوید، برای او هم زمینه سرگرمی سالم فراهم شده و هم می تواند از این طریق حرفه بیاموزد. او از مسئولان حکومتی و تاجران می خواهند که با ایجاد کارگاه های بیشتر قالین بافی، خیاطی و خامکدوزی، برای زنان بیشتر زمینه کاررا فراهم سازد. خدیجه باشنده دیگر جوزجان که قالین باف بوده قبلا، اکنون با فراهم شدن این زمینه کار، خوشحال است که می تواند به خانه اش لقمه نانی ببرد. او می گوید بسیاری از زنان در کشور نان آور فامیل شان هستند و باید چنین کارگاه ها بیشتر ایجاد شود تا اقتصاد خانواده ها رشد کند. صغری مادری که در این کارگاه کار می کند، می گوید از این طریق فیس تعلیم فرزندانش را فراهم می سازد و اگر این کار نباشد، فرزندانش از درس محروم می شود.
این درحالی است که در افغانستان به دلیل کاهش زمینه های کاری برای مردان، بخش مهم از مشکلات خانوادگی و اقتصادی را زنان و مادران متحمل می شوند. بیشتر از طریق پرورش حیوانات، پشم ریسی، صنایع دستی و تولیدات حیوانی. حکومت باید بیشتر به فکر فراهم شدن زمینه کار برای انان باشد.
