زنان و کودکان کوچی از محروم ترین قشر جامعه است که به حد امکانات رفاهی و صحی دسترسی ندارند. آنان در بیابان ها با مشکلات و چالش های متعددی دست به گریبان و از آموزش نیز محروم هستند. تعدادی از این زنان در مصاحبه با رسانه ها گفته اند که از ابتدایی ترین حقوق انسانی و بشری نیز برخوردار نیستند. از جمله حق انتخاب، حق آموزش و امکانات زندگی. شاهپیری یکتن از این زنان گفته که او در زیر خیمه ولادت می کند و فرزندانش نیز شیر به شیر متولد می شوند که نگهداری از آنان سخت است. پریگل از دیگر این زنان می گوید با امباق یا زن دوم شوهرش در زیر یک خیمه زندگی می کند که بسیار برایش دشوارمی گذرد
آنان از حق برقراری ارتباط و رفت و آمد بافامیل و پدر و مادرشان نیز محروم هستند. یکی از این زنان می گوید سالهاست که پدر و مادرش را ندیده و در کوه و بیابان ها زندگی کرده اند و اجازه رفتن به خانه پدرش را نیافته اند.
این درحالی است که زنان و کودکان کوچی نیز مانند سایر اقوام و مردم افغانستان حق دارند که از رفاه و اسایس برخوردار باشند و فرزندان شان با سواد شوند. اما تا هنوز کار اساسی برای این قشر جامعه صورت نگرفته است.
خبرگزاری رویدادها نیوز مینه حبیب
