گشایش این دهلیز را گام موثر شمرده اما پیامد ها مثبت و منفی آن را برای اقدامات بعدی نیز باید مورد بحث و توجه قرار دهیم.
پیامد ها مثبت:
۱٫ از وابستگی به یک بندر که همه سال مشکلات و چالش های گوناگون درپی داشت رهایی میابیم.
۲٫ کالا های وارداتی در زمان کمتر به کشور میرسد.
۳٫ هزینه های ترانسپورتی‌کالا های تجارتی کاهش میابد که به نفع مستهلکین است.
۴٫ اعتبار سرمایه گذاری در کشور افزایش میابد.
۵٫ در صورت امتداد این خط به بندر چابهار و کراچی پروژه های بزرگ منطقوی دیگر مانند تاپی و کاسا یک هزار نیز حرکت می کند.
۶٫ بنابر علاقمندی کشورهای ذینفع به منظور دسترسی به جنوب آسیا و بندر چا بهار سالانه به میلیون ها دالر حق ترانزیت نصیب افغانستان میگردد.
۷٫ اشتغالزایی به میان میاید.
۸٫ درصورت امتداد یافتن خط مذکور افغانستان منحیث پل اتصال میان کشورهای جنوب اسیا و کشورها اسیای میانه عمل خواهد نمود.
۹٫ همگرایی منطقوی به میان میاید که منجر به صلح دایمی درکشورخواهد گردید.
۱۰٫ صادرات کشور افزایش خواهد نمود.
۱۱٫ اگرما بتوانیم از این فرصت استفاده اعظمی نمائیم و کشورهای منطقه صادقانه با ما تجارت نمایند سرمایه گذاری بالای معادن نیز اغازمیابد که این امر سبب رشد اقتصاد و کاهش فقر و بیکاری در کشور میگردد.
پیامد ها منفی:
۱٫ چین یکی از کشور های صنعتی قدرتمند درجهان محسوب میگردد و صنایع نوپای‌ما توان رقابت با سیاست های در های باز چین را ندارد و در صورتیکه واردات مدیریت نشود به زودی صنایع نوپای افغانستان ورشکست می گردد.
۲٫ با واردات بی رویه، ارزان و یا قیمت دلگرمی برای سرمایه گذاری در کشور کاهش یافته و مشکل فقر وبیکاری حل نمیگردد.
۳٫ در صورت عدم مدیریت حکومت از واردات با سیاست های حمایوی در قبال تولیدات داخلی در کمترین زمان شرکت های صنعتی در کشور از بین میرود.
پیشنهاد:
الف-۱٫۳: افزایش مالیات بلند بر کالا های مشابه تجارتی که در داخل کشور تولید میگردد.
ب-۲٫۳: ممنوع قرار دادن واردات کالا های مشابه.
۴٫ با گشایش این مسیر واگون های مملو ازکالا های وارداتی ارزان و یا قیمت داخل کشور میگردد و در صورتیکه تمرکز بیشتر بالای تولید نگردد و تولیدات داخلی مطابق به استندرد های منطقه و جهان عیار نگردد بنا افغانستان درچنگال کالا های بی کیفیت و کم کیفیت چینی قرار خواهد گرفت.
۵٫ به صداقت و نیت کشور های منطقه به دیده شک باید نگریست و حراس از این وجود دارد که از سیاست ها دمپنگ استفاده کنند و صنایع کشور را نابود نمایند.
۶٫ در صورتیکه حکومت از ورود کالاهای بی‌کیفیت در تمام بنادر کشور جلوگیری ننماید به صنایع و اقتصاد کشور ضربه مهلک وارد میگردد.
پیشنهادات:
وزارت محترم صنعت و تجارت بر حسب سروی عمومی یک لیست از کالا های تولیدات داخلی را آماده نماید تا مشخص گردد که در کدام سکتور کشور به خودکفایی و یا نیمه خود کفایی رسیدهو مطابق به ان واردات مدیریت گردد تا سرنوشت ۵ هزار فابریکه تولیدی و ۳ صد ۵۰ هزار کارمند و کارگر افغان مصؤن گردد.
۲٫ رقابت های منطقوی باعث سایر مشکلات دیگر میگردد و حکومت باید در قسمت مدیریت آن جدی و دقیق باشد.
دلایل مدیریت واردات:
برای اینکه اعتبار سرمایه گذاری در کشور ازبین میرود و درصورتیکه تولیدات داخلی بازار نداشته باشد و تولید مشابه ارزان و یا قیمت وارد بازار داخلی شود بحث رقابت از بین میرود و زمانیکه سرمایه گذار از تولید منفعت نبرد سرمایه ها فرار میکند و سونامی بیکاری درکشور رقم میخورد که بعدا مشکلات سیاسی ، امنیتی و اقتصادی را به بارمیاورد.
عبدالنصیر رشتیا
